ÇaBalamak ve ÇaPalamak, işte bütün mesele bu! (mu?)

“İstanbul’da kalıp çabalamaktansa

Bodruma gelip çapalamayı seçtik” diyorum geliş öykümüzü merak edenlere,

Bu kısa ve esprili cevabı yeterli bulmayanlara ise

Biraz daha görsellik katarak

“Hani diyorum, ilkokul birinci sınıfta öğretmenimiz B harfini öğretmek için balona benzetirdi ya  B harfini

İşte biz o B harfinin üst üste olan iki balonunun “sabun köpüğünden” olanını patlattık bu seçimimizle

Yani kısaca ÇaBalamayı,  ÇaPalamak yaptık sadece

Her seçim bir vazgeçiştir ya biz bu seçimimizle çabalamaktan vazgeçtik, kısaca

Einstein’ın dediği gibi “tekrar tekrar aynı şeyi yapıp farklı sonuçlar bekleme yanılgısından” uzaklaştık, terk ettik

Hayatın aslında göründüğünden daha fazla seçeneğe sahip olduğunu kavradık, inandık

Farklı zamanlar da farklı mekanlar da farklı insanlarla ve iç dialoglarımız da

Nasıl olmalı, davranmalı ve ne yapmalıyı konuşmak yerine

Konuştuk ve davrandık sadece

Ne istediğimizi?

Ne beklediğimizi?

Neden kaçındığımızı?

Neden korktuğumuzu?

Ne hissettiğimizi?

Neyi özlediğimizi?

Alışkanlıklarımızı?

Önceliklerimizi?

Hayallerimizi?

Öngörülerimizi?

Bugünümüzü ve yarınımızı... konuştuk, ardından davrandık

Şimdi çapalamak için geldiğimiz bu küçük köyde

Sürekli değişen ve dönüşen doğa içinde

Zamana, doğum ve ölüm döngüsüne, olgunlaşmaya, dengeye, sürekliliğe, üretim ve tüketime, emeğe, geri dönüşüme...hayata yönelik farkındalıklarımızı arttırıyoruz

Kendi değişim ve dönüşümümüzü izliyoruz

Daha çok çapalıyor daha az çabalıyoruz

Çünkü evren ve doğa bu küçük ama içten çabamızı karşılıksız bırakmıyor

İçimizi, yüreğimizi ısıtan canlılığı ve bize sundukları ile

Bizi her gün selamlıyor

Bu küçük köyümüzde ve küçük gözüken dünyamızda

Hem yüreğimiz büyüyor, hem biz büyüyoruz…  

Not:

* Şimdi istek üzere “fazlaca teknik” olmamasına özen gösterdiğim bu yazının (sürecin)  teknik olarak “geçiş modeli” olarak ta tanımlandığını söylemeden geçmeyelim.  Kişinin memnuniyetsizliği ile başlayan bu model;

- Memnuniyetsizlik

- Değişme, başarısızlık korkusu

- Destek (iç ve dış)

- Eylem

- Geçiş  (bir şeylere elveda  ve  diğerlerine hoş geldin demek)

- İnançların değişimi, öğrenme  ve alışkanlıkların değişimi (değerini bilmek, yeni deneyimler-öğrenmeler, konfor alanından çıkmak …)

adımları ile sürüp gitmekte, yeni bir memnuniyetsizliğe kadar… bu da ilgiliye…

• … İnsan bir kere sevmeye görsün, anladım
  Nereye gidersen git, orada İstanbul.... (Ümit Yaşar Oğuzcan).